tag:blogger.com,1999:blog-72008644912621130952011-10-30T19:09:30.037-07:00സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.comBlogger371100tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-56923183165064532442011-01-24T03:04:00.000-08:002011-01-24T03:05:59.517-08:00ഹൃദയമെങ്ങനെ പറിച്ചെടുത്തു <br />മരക്കൊമ്പില്‍ വെയ്ക്കും, മരിച്ചു പോകില്ലേ?<br />കഥയുടെ പകുതിയില്‍<br />കുഞ്ഞു കൌതുകം കണ്‍ വിടര്‍ത്തുന്നു.<br /><br />ചതിയുടെ പുഴ നീന്തിക്കടന്ന <br />കുരങ്ങന്‍റെ കൌശലത്തില്‍ <br />കൈകൊട്ടിയാര്‍ത്തുറങ്ങുമ്പോള്‍<br />ഉറക്കത്തിലും ഒരു കുഞ്ഞു ചിരിത്തുമ്പ<br />പൂത്തു നില്‍പ്പുണ്ട് ചുണ്ടരികില്‍..<br /><br />കഥയില്ലാതെ പുഴ നീന്തി,<br />കരയില്ലാത്തോരിടത്ത് <br />കര പറ്റി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍, കണ്ണേ, <br />ഏതു മരക്കൊമ്പിലും കെട്ടിവെക്കാവുന്ന <br />എത്രയോ ഹൃദയങ്ങളുണ്ട് ജന്മത്തിനെന്നു<br />നിന്നോട് പറയണമെന്നുണ്ട്.<br />ഹൃദയം പറിച്ചെടുക്കാനാവുമെന്നും <br />മരിച്ചു പോവില്ല, മരണത്തെക്കാള്‍ <br />ആഴത്തില്‍, മുറിവില്‍, നിശബ്ദതയില്‍ <br />ജീവിതപ്പെട്ടു പോകുമെന്നും <br />പറയണമെന്നുണ്ട്.<br /><br />പക്ഷെ ഒരു തുമ്പച്ചിരിയില്‍ നിന്നും <br />വാരിയെടുത്ത നിലാവുമായി ഈ രാത്രി<br />വാക്കുകള്‍ക്ക് മീതെ തുളുമ്പിപ്പോകുന്നു!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-5692318316506453244?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-49181485540308966082011-01-11T10:21:00.000-08:002011-01-11T10:23:17.010-08:00ഉടയോന്‍റെ കാലൊച്ച കേട്ടാണ്<br />സ്വപ്നഭരിതമായ രാത്രിയുടെ<br />വയലില്‍ നിന്നും ഈ ദിവസവും<br />ഓടിപ്പോയത്,<br /><br />സ്വര്‍ണ്ണ നിറമുള്ള പാടങ്ങളാണ്<br />അകം നിറയെ എന്ന് പറയുമ്പോലെ<br />ഇത്തിരി മണ്ണ്.<br /><br />പക്ഷെ എന്തൊരു ബോറനാണ് ഇതിന്‍റെ ജന്മി!<br /><br />എന്‍റെയാണ്, എന്‍റെയാണ്<br />എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കും<br />പതിച്ചു കിട്ടിയെന്നു വെറുതെ<br />ഞാനുമങ്ങ് വിചാരിക്കും.<br />പക്ഷെ,<br />ഒരു തൈ നടാനൊരുങ്ങുമ്പോള്‍<br />ഒരു കിണറാഴം ഉള്ളില്‍ തണുത്തു തുടങ്ങുമ്പോള്‍,<br />ഒരു വാഴയോ മുല്ലയോ തളിര്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍<br />വരും, ചോരച്ച കണ്ണുരുട്ടി.<br /><br />മൌനത്തിന്‍റെയും മറവിയുടെയും<br />കുന്നിന്‍ ചരിവുകളില്‍<br />ആള്‍പ്പാര്‍പ്പില്ലാത്ത പ്രണയത്തിന്‍റെ<br />കുഞ്ഞു വീടുകള്‍ക്ക് മേല്‍,<br />പാതിരാവില്‍ നിഗൂഡമായി തിരളുന്ന<br /> എന്‍റെ പാവം ചെമ്പരത്തിക്കു മേല്‍ പോലും<br />വട്ടമിടുന്നുണ്ട് അയാളുടെ കാഴ്ച്ചയുടെ<br />ചാരന്‍ പരുന്തുകള്‍.<br /><br />കാറ്റുകള്‍ മരിച്ചടങ്ങിയ ആല്‍ മരമേ<br />എന്തിനാണീ നിശ്ചലതയുടെ കൂടുകള്‍?<br /><br />ഒരു ജപ്തിയോ കുടിയൊഴിക്കലോ കൊണ്ട്,<br />ഈ അഞ്ചു സെന്‍റങ്ങ് തിരിച്ചെടുത്തു കൂടെ,<br />ഇതിനു പുറത്തു കാത്തു നില്‍പ്പുണ്ട് എന്‍റെ കൂട്ടുകാര്‍,<br />ആരുടേയും രേഖകളിലില്ലാത്ത മണ്ണില്‍, <br />ഞങ്ങള്‍ക്ക് വാക്കുകളുടെ വിത്തിറക്കണം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-4918148554030896608?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-9927391888128279742011-01-03T09:41:00.000-08:002011-01-03T20:47:25.979-08:00പോയ വര്‍ഷങ്ങള്‍ എണ്ണി നോക്കുമ്പോള്‍<br />കുറവുണ്ടോ ചില മരങ്ങള്‍?<br />എവിടെയൊക്കെയോ നിന്ന്<br />അവ വിളിച്ചു പറയുന്നില്ലേ,<br />കാറ്റിലൂടെ ഗന്ധമായും,<br />മണ്ണിലൂടെ തൈ നോട്ടങ്ങളായും<br />മറവിയില്‍ നിന്ന് പുറത്തെടുക്കാന്‍<br />ചില അടയാള വാക്യങ്ങള്‍?<br /><br />ഒന്നില്‍ നിന്ന് അടുത്തതിലേക്ക്<br />നടന്നു പോയ സ്വന്തം മനുഷ്യരിലേക്ക് മടങ്ങി വരാന്‍<br />എല്ലാ മരവും ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടാകണം.<br />അതാവണം, നെഞ്ചില്‍<br />കാറ്റ് കുടുങ്ങിയ മാതിരി<br />ഓരോ മരവും ഇളകിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നത്.<br /><br />ഓര്‍ത്തു നോക്കൂ,<br />കാണാതായ മരങ്ങളുടെ മുഖങ്ങള്‍.<br />ആരെയോ ദഹിപ്പിക്കുവാന്‍ മുറിച്ച ചിലത്,<br />ഡിസംബറിന്‍റെ പുലര്‍ മഞ്ഞിലെന്ന പോലെ<br />മറവിയില്‍ മറഞ്ഞു നില്‍പ്പുണ്ടാകും മറ്റൊന്ന്,<br />കൊടും മിന്നലില്‍ തല വെന്തും<br />പുഴകള്‍ കര കവിയുമ്പോള്‍ ചുവടറ്റും<br />മരിച്ചു പോയിട്ടുണ്ടാവാം ചില മരങ്ങള്‍.<br /><br />കണക്കെടുപ്പിനൊടുവില്‍,<br />ഏകാന്തതയുടെ വന്‍ ശിഖരത്തില്‍<br />കയറി നിന്ന് ദൂരേക്ക്‌ കണ്ണയക്കുക<br />കാണാം,വന്നടുക്കുന്ന കാട്ടുതീപ്പെരുക്കം,<br />പച്ചയെല്ലാം വെന്തു തീരുന്നതിന്‍ ഗന്ധം.<br />അറിയാനാകുന്നില്ലേ,<br />പിറക്കാനിരിക്കുന്ന മരങ്ങള്‍<br />ദൈവ ഗര്‍ഭത്തിലിരുന്നു<br />കൊമ്പുകളുരച്ചു തീ കൂട്ടുന്നതിന്‍റെ ചൂട്?<br /><br />എങ്കില്‍,<br />എങ്കില്‍ ചെയ്യേണ്ടതിത്രമാത്രം<br />നഖപ്പാടുകള്‍ കൊണ്ട് ജീവിതം<br />സ്വന്തം പേരെഴുതിയിട്ട<br />പ്രീയപ്പെട്ട ആ മരത്തില്‍ നിന്നും <br />ഒരു പച്ചിലക്കൊമ്പ് മുറിച്ചു വെയ്ക്കുക,<br />കാണാതായ മരങ്ങള്‍ ഹൃദയത്തില്‍<br />തടുത്തു നിര്‍ത്തിയ ഒരു മഴ മേഘത്തോട്<br />പതിയെ പെയ്യാന്‍ പറയുക,<br />മഴയാവുക.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-992739188812827974?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-52242660341720579912010-12-09T00:57:00.000-08:002011-09-29T04:07:25.822-07:00കണ്ടിട്ടുണ്ടോ ഉന്മാദികളുടെ നഗരം?<br /><br />നഗ്നതയുടെ കൊടിയടയാളമുള്ള<br />ഉന്മാദത്തിന്‍റെ പൊതു നിരത്തുകളിലേക്ക്<br />കണ്ണോടിക്കാന്‍ വരട്ടെ.<br /><br />അയാളും കുട്ടികളും പൊയ്ക്കഴിഞ്ഞ്<br />അലക്കൊഴിഞ്ഞ് , അടുക്കളയൊഴിഞ്ഞ്<br />തനിച്ചാകുന്ന അവളുടെ അടയ്ക്കാത്ത മുറി.<br /><br />കാല്‍പ്പെരുമാറ്റമരുത്.<br />സാന്നിധ്യങ്ങളില്‍ അവള്‍ പഠിച്ച<br />പരകായ പ്രവേശമുണ്ട്.<br />ഒരു സാധു ജന്മത്തിലേക്ക് .<br /><br />അവള്‍ പറയുന്നു:<br />അവളില്‍ നിന്നൊരു ലോകമിറങ്ങി വന്നു<br />കാതു കൂര്‍പ്പിക്കുന്നു,<br />കറുക്കുകയോ കനക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന<br />മുഖങ്ങള്‍ കണ്ണു കൂര്‍പ്പിക്കുന്നു.<br /><br />ഒരു തെരുവുനാടകത്തിലെന്ന പോലെ ഉച്ചത്തില്‍,<br /><br />"ഒരിക്കല്‍, വിശക്കുന്നൊരുച്ചയില്‍<br />നിനക്ക് ഞാന്‍ വെച്ചു തരും<br />ഒരു ഒഴിഞ്ഞ പാത്രം<br />വയറു നിറയെ കഴിക്കണം,<br />വിഭവങ്ങളെ വാഴ്ത്തണം.<br />ഇല്ലാത്ത സദ്യയുണ്ണാന്‍ നീയും പഠിക്ക്"<br /><br />അടക്കമെന്നു കബറടക്കിയ<br />കുതിപ്പുകള്‍ വന്നു പറയുന്നു:<br />അനേകം പെണ്മണങ്ങളില്‍ മുക്കിക്കളയുവാന്‍ <br />ഇനിയും തരില്ല എന്‍റെ ചുംബനമെന്നു കൃഷ്ണനോട്<br />എന്‍റെ നഖക്കീഴിലെ അഴുക്കിനെ <br />എരിക്കുവാനുള്ള അഗ്നിപോലുമില്ലല്ലോ രാമാ<br />നിന്‍റെ പക്കലെന്നു ഉച്ചത്തില്‍,<br /><br />കാഴ്ച രസം പിടിച്ചു വരുമ്പോള്‍<br />കുട്ടികള്‍ മടങ്ങിയെത്തിയേക്കാം<br />അപ്പോള്‍,<br />മുടി വാരിക്കെട്ടി, ഞാനൊന്നുമറിഞ്ഞില്ലേയെന്ന്<br />ചായക്കപ്പുകളിലേക്ക് ഒഴുകിപ്പോകും അവള്‍.<br />അതു കൊണ്ടു കാതുകള്‍ ഒന്ന് കൂടി<br />കൂര്‍പ്പിച്ചോളൂ,<br /><br />കേള്‍ക്കുന്നില്ലേ,<br />ഭയത്തിന്‍റെ മണ്‍ തരികള്‍ കുടഞ്ഞു കളഞ്ഞ്<br />ഒരു മത്സ്യം കടലിലേക്ക്‌ വഴുതുന്നത്,<br />കുതിര്‍ന്നൊട്ടിയ ചിറകുകള്‍ കുടഞ്ഞു കളഞ്ഞ്<br />ഒരു പക്ഷി ആകാശമാകുന്നത്!<br />മറ്റെവിടെയാണു ഉന്മാദികളുടെ നഗരം,<br />കടലാഴമുള്ള ഈ ഒച്ചകളുടെ ഹൃദയത്തിലല്ലാതെ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-5224266034172057991?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-74765631209568848042010-06-14T01:48:00.001-07:002010-06-15T06:53:11.952-07:00ഉറക്കം വൈകുന്ന രാത്രികളില്‍ കേള്‍ക്കുന്നു<br />നഗരം കടന്നു പോകുന്ന കപ്പലുകളുടെ <br />വിദൂരവും ഏകാന്തവുമായ സൈറണ്‍.<br />അന്നേരം, മരണാനന്തരം ദൈവത്താല്‍ <br />ഉണര്തപ്പെടുന്ന ശരീരത്തെ പോലെ <br />പോയ കാലങ്ങളുടെ തിരയൂറ്റവുമായി<br />എന്‍റെ കടല്‍ ഉണരും.<br /> <br />യാത്ര മുടങ്ങിയവരുടെ മാത്രം കടലാണ്.<br />അതിന്‍റെ പ്രാചീനമായ തീരങ്ങളില്‍ <br />ശംഖുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ നിന്ന് <br />രണ്ടു പേര്‍ പുറത്തിറങ്ങും.<br />തുരുമ്പിച്ച ശരീരങ്ങള്‍ കൊണ്ടു <br />എവിടെയായിരുന്നു ഇത്ര കാലവുമെന്ന് <br />കെട്ടിപ്പിടിക്കും.<br /> <br />കാലങ്ങളായി നങ്കൂരമിട്ട കപ്പലുകളില്‍ <br />ഇരുന്നിരുന്നു മരിച്ച അനേകം പേരുടെ <br />മുഖങ്ങള്‍ വീണ്ടും ചലിച്ചു തുടങ്ങും.<br /> <br />ഘടികാരകാരസൂചികളെ കുസൃതിയ്ക്കു <br />മുന്‍പിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു വെച്ച <br />വികൃതി ചെക്കനായി ദൈവം <br />അവരുടെ കാലത്തെ തിരിച്ചു കൊടുക്കാനൊരുങ്ങും.<br /> <br />പക്ഷെ, കപ്പല്‍ നഗരം കടക്കുന്ന മാത്രയില്‍ <br />ജീവിതമെന്ന് പേരുള്ള ആരോ <br />മൂന്നു വട്ടം കൂകി <br />ആ രാത്രിയെ മരിപ്പിയ്ക്കും. <br />ഓരോ പ്രഭാതവും ചിറകുകള്‍ വിരിച്ചു നിന്ന് <br />നെറുകയില്‍ കൈവെയ്ക്കും,<br />ജീവിതം മുഴുവന്‍ മരിച്ചു കൊള്ളുക.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-7476563120956884804?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-24986973080996652612010-04-26T08:08:00.000-07:002010-04-26T10:52:18.870-07:00നിന്‍റെ വീടാണെന്നു കരുതിയാണ്<br />ചില വാതിലുകളില്‍ പുലരുവോളം<br />കാത്തിരുന്നത്,<br />അവിടെയ്ക്ക് വരാനാണ്<br />വീട് വിട്ടിറിങ്ങിയത്,<br />വഴി തെറ്റിയത്,<br />അങ്ങോട്ടേയ്ക്കുള്ള നടപ്പ് മാത്രമാണ്<br />മരിച്ച വിരലുകള്‍ കൊണ്ടു എഴുതിയ <br />കവിതകളില്‍ ചോര പോലെ പാഞ്ഞിരുന്നത്.<br />വഴി മുഴുവന്‍ ഓരോ അടയാളങ്ങളും<br />മോഹിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു,<br />ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ <br />അടുത്തെത്തിയാലെന്ന പോലെ ഒരിരമ്പം, <br />കാറ്റിലും ഇലയനക്കങ്ങളിലും ജലപ്പെരുക്കം,<br />ജന്മത്തിനും മുന്നേയോ <br />സ്വപ്നത്തിലോ അടയാളപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് <br />എന്‍റെ ഉള്ളില്‍ നിന്‍റെ വീട്ടിലേയ്ക്കുള്ള വഴി,<br />എന്നിട്ടും ഒരു ജന്മം മുഴുവന്‍ വേണ്ടി വന്നല്ലോ <br />നീ ഇല്ലാത്തതെങ്കിലും <br />നിന്‍റെ വീട്ടിലേയ്ക്കൊന്നു വരാന്‍.<br />മഴയില്‍ നിന്ന് കേറി കുട മടക്കും പോലെ <br />വഴിയ്ക്കൊടുവില്‍ ഞാനടഞ്ഞു പോകുമ്പോള്‍ <br />ഈ വീട് കാണാവുന്ന ദൂരത്തു തന്നെ <br />എന്നെ അടക്കണമെന്നെങ്കിലും <br />നിന്‍റെ ഉടമയോടൊന്നു പറയൂ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-2498697308099665261?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com44tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-51925209388559856482010-01-09T00:20:00.000-08:002010-01-09T02:52:20.647-08:00ഉന്നം നോക്കി വന്ന കല്ലിനൊപ്പം<br />മണ്ണ് പറ്റിക്കിടക്കുമ്പോള്‍ <br />ഇലകള്‍ക്കിടയിലൊരു വെയില്‍ത്തിരി<br />മുനിഞ്ഞു മുനിഞ്ഞു കെട്ടു പോയി.<br /> <br />ഇപ്പോള്‍ പറക്കുമെന്നിത്ര കാലവും കൊതിപ്പിച്ച <br />ഈരില ച്ചിറകുകള്‍, തൊട്ടു നോക്കി നില്‍പ്പുണ്ട്, <br />മരിച്ചെന്നു പറഞ്ഞിട്ടും പോവാതൊരു കാറ്റ്,<br /><br />ഉപ്പെന്നു കേട്ടപ്പോള്‍ ഉള്ളിലൊരു കടലാര്‍ത്തു.<br />ആഴ്ന്നു കിടന്നു, <br />കാ‍ന്താരി നീറുന്ന കയ്പ്പുവെള്ളം<br />കൊതിക്കല്ലുകള്‍ വന്നു കൊണ്ട <br />ഉടല്‍ മിനുപ്പിന്റെ മുറിവായ തോറും.<br /> <br />ചില്ല് പാത്രത്തിനുള്ളിലൂടെ <br />അടുക്കള ജാലകം നേരെ തുറന്നു തരും<br />ആള് പിരിഞ്ഞ ഖബറിടം പോലൊരാകാശം <br />നൂറു കാല്‍പ്പാദങ്ങള്‍ ചവിട്ടി- <br />യടയാളമിട്ടൊരേകാന്തത!<br /> <br />ആരൊക്കെയോ കാത്തിരിപ്പുണ്ട്‌,<br />നാവില്‍ വെച്ചാല്‍ അലിഞ്ഞു പോകും വിധം <br />കുതിര്‍ത്തു രുചിയ്ക്കുവാന്‍,<br />മരിച്ചു പോയാലും തീരാത്ത പാകപ്പെടലോ ജീവിതം!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-5192520938855985648?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com51tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-7792819540020429812009-12-22T23:56:00.000-08:002009-12-23T00:12:40.156-08:00ആരുമില്ലാത്ത വീട്ടില്‍, അടച്ചിട്ട വാതില്‍ പാളികള്‍ക്കടിയിലെ<br />വിടവിലൂടെ തെരുവില്‍ നടന്നു പോകുന്ന കാല്‍പാദങ്ങള്‍ നോക്കി <br />കിടക്കുന്ന ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ ഏതോ കഥയില്‍ വായിച്ചതോര്‍ക്കുന്നു.<br />കഥയില്‍ ഇല്ലാത്ത പോലെ പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം <br />അവളുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് ആരൊക്കെയോ വന്നു കയറുന്നു.<br />കവിത,<br />സ്നേഹം,<br />കൂട്ട്,<br />കള്ളം,<br />മുറിവ്,<br />മരുന്ന്,<br />വഴക്ക്<br />പ്രണയം,<br />സന്തോഷം,<br />കരച്ചില്‍,<br />പിന്നെയും<br />സ്നേഹം<br />കവിത<br />കവിത<br />ഇറച്ചിക്കടയിലേയ്ക്കു തുറക്കുന്ന ജനാലയില്‍<br />അവളൊരു കര്‍ട്ടന്‍ തുന്നിയിട്ടു.<br /><br />ഡിസംബറേ, എന്‍റെ വീടകം നിറയെ ഒച്ചയനക്കങ്ങള്‍ തന്ന<br />പ്രീയപ്പെട്ട മഞ്ഞു മാസമേ നന്ദി. ബ്ലോഗ്‌ തുടങ്ങിയിട്ട് ഒരു വര്‍ഷം.<br />കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ പിറന്നാളല്ലാതെ മറ്റൊരു മാസവും തീയതിയും<br />ഓര്‍ത്തു വെയ്ക്കാത്ത ഞാന്‍ ഡിസംബര്‍ ഓര്‍ത്തു വെയ്ക്കുന്നു<br />കൂടെ കൂട്ടിയ എല്ലാവര്‍ക്കും നന്ദി. സ്നേഹം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-779281954002042981?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com47tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-90678759991935597852009-11-30T19:07:00.000-08:002009-11-30T19:12:35.031-08:00ഏതോ ഗാന രംഗത്തിന്റെ വേഗ<br />മാന്ത്രികതയില്‍ ഋതുക്കള്‍ മാറുന്ന <br />കരയിലാണ് എന്‍റെ വീട്,<br />ഉറവ വെളിപ്പെടുത്താതെ <br />ഒരു നദി ഒഴുകി പോയതിന്‍റെ <br />കാല്‍പ്പാടുകളിലുണ്ട്<br />മുങ്ങിപ്പോയ എന്‍റെ നഗരം.<br />കാല്‍ ചക്രങ്ങള്‍ വെച്ചു കെട്ടിയ <br />ഒരാളെപ്പോലെ ജീവിതം മുന്‍പേ പറക്കുന്നു<br />എനിക്കറിയാവുന്ന ഒരേയൊരു ഭാഷ അയാള്‍ക്കറിയില്ല.<br /> <br />മരുഭൂമികള്‍ കൊണ്ട് ഹൃദയത്തിനു<br />ചുട്ടി കുത്തുന്ന എന്‍റെ ജീവിതമേ,<br />എത്ര വേഷങ്ങളാടിയാലും<br />നിന്റെ കാല്‍ച്ചക്ര വേഗതയ്ക്ക് തൊടാനാവാതെ <br />ഒരു ഋതു എനിയ്ക്കൊപ്പം നടക്കും,<br />നിറയെ തൊങ്ങലുകളുള്ള പാവാടയിട്ടു <br />നൃത്തം വെയ്ക്കുന്ന എന്‍റെ മകളെ പോലെ <br />ഒരു വസന്തം ഭൂമി ഇതുവരെ കണ്ടിരിക്കില്ല.<br /><br />(കവിതയ്ക്ക് പേരിടുമ്പോള്‍ അനൂപ്‌ ചന്ദ്രന്റെ <br />മകള്‍ സൂര്യന്‍ എന്ന കവിതയുടെ പേര് ഓര്‍മ്മയിലുണ്ടായിരുന്നു)<br /><br /><a href="http://boolokakavitha.blogspot.com/2009/11/blog-post_23.html">ബൂലോക കവിതയില്‍ </a>പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-9067875999193559785?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-88712655933467521252009-11-08T19:08:00.000-08:002009-11-08T21:13:30.519-08:00ഒരു ആയുസ്സില്‍ എത്ര ഭൂഖണ്ഡങ്ങളുടെ<br />ദൂരമാണ് ഒരാള്‍ തന്നിലേയ്ക്കു താണ്ടുക,<br />എത്ര കടലുകള്‍ക്ക് മീതേയാണ് പറന്നിട്ടുണ്ടാവുക?<br /><br />എത്രകാലം കൂട് കെട്ടിയാലും <br />ഒരു ചിറകനക്കത്താല്‍ പോലും<br />സാക്ഷ്യപ്പെടുത്താന്‍ വയ്യാതെ <br />അടയിരുന്ന മരുഭൂമികള്‍,<br />വീടറിയാതെ നിന്ന തെരുവുകള്‍.<br />ഒരേ ലിപിയില്‍, ഒരേ മൊഴിയില്‍ പല ഭാഷ.<br /><br />ഒരു ജന്മത്തെ പലതായി കീറുന്ന<br />മരണവും പുനര്‍ജ്ജന്മങ്ങളുമുണ്ട് <br />ദേശാടനങ്ങളുടെ ഭൂപടത്തില്‍.<br />ഓര്‍മ്മയുടെ നടുക്കടലില്‍ <br />നങ്കൂരമഴിഞ്ഞ ഒരമ്മക്കപ്പല്‍ <br />കാറ്റു പായകള്‍ വിടര്‍ത്തി നിര്‍ത്തുവാന്‍ <br />ശ്വാസം തെളിച്ചെടുക്കുന്നവള്‍.<br /> <br />പ്രണയത്തില്‍ നിന്ന് ജീവിതത്തിലേയ്ക്കും<br />ശരീരത്തില്‍ നിന്ന് കവിതയിലേയ്ക്കും<br />പ്രവാസപ്പെടുമ്പോള്‍ ഇനിയും കണ്ടെത്താത്ത<br />കാടകങ്ങള്‍ ഗന്ധമറിയിക്കുന്നു. <br /> <br />ഉച്ചമയക്കത്തില്‍ നിന്ന്<br />മകളുണരുന്നത്,<br />മറഞ്ഞു പോകുന്ന തീവണ്ടിയിലിരുന്നു<br />കൈവീശി പോയവന്‍ മടങ്ങി വരുന്നത്,<br />കറി കരിഞ്ഞ മണം തീ കെടുത്താന്‍ <br />വന്നു വിളിയ്ക്കുന്നത് <br />ഞാനുള്ള കരയിലേയ്ക്ക് തന്നെയാവുമോ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-8871265593346752125?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-18262567175191687012009-10-25T19:06:00.000-07:002009-10-25T19:12:08.272-07:00കൈകള്‍ വിരുത്തി <br />കുന്നിറങ്ങുന്ന കാറ്റിനെ പോലെയാണ് <br />ചില ജീവിതങ്ങളില്‍ നിന്ന് <br />നാമിറങ്ങിപ്പോകുന്നത് <br />വേഗം, അനായാസം. <br />എന്നാലോരോ ചുരുളിലും <br />പടര്‍ന്നിരിയ്ക്കും കുടഞ്ഞാലും പോവാതെ<br />ആ കുന്നിന്റെ മാത്രം സുഗന്ധങ്ങള്‍.<br /><br />എന്തോ ഒന്നവിടെ മറന്നു വെച്ചല്ലോ <br />എന്നാശങ്കപ്പെട്ടുതിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ കാണാം<br />കുന്ന്,<br />അതിന്‍റെ ആകാശം,<br />അവരുടെ ഉറവകള്‍.<br />ഓരോ ചരിവിലും കാട്ടുചെടികള്‍,<br />മരിയ്ക്കുമ്പോള്‍ വരാം<br />പ്രാണന്‍ തരാമെന്നു വേരാഴ്ത്തിയവ.<br />കുതറുന്നുണ്ടാവണം, ഇപ്പോളവയുടെ ചോടുകള്‍, <br />കൈകള്‍ വിരുത്തി മരണം വരുമ്പോലെയാണ് <br />ചില ജീവിതങ്ങളില്‍ നിന്ന് നാമിറങ്ങിപ്പോകുന്നത്<br />എത്ര വേഗം, അനായാസം! <br /><br /><a href="http://boolokakavitha.blogspot.com/2009/10/blog-post_19.html">(ബൂലോകകവിതയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്) </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-1826256717519168701?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-70555842184001993332009-10-20T02:50:00.000-07:002010-03-04T10:36:15.118-08:00അങ്ങനെയാരോ പറഞ്ഞെങ്കിലും<br />ആത്മഹത്യയല്ല അവസാനത്തെ കവിത.<br />ദൈവം വായിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ കവിതയാണത്‌.<br /><br />ജീവിതമെന്ന് പേരിട്ടു ഇത്രയും ദുരൂഹമായൊരു<br />വരിയെഴുതി വെച്ച ആ മഹാ കവി<br />ഇന്നേവരെ വായിച്ചിരിക്കാനിടയില്ല<br />നമ്മള്‍ പിടഞ്ഞു പിടഞ്ഞു എഴുതിയതൊന്നും.<br />ഇതെങ്കിലും വായിക്കട്ടെ!<br /><br />ആത്മാവിലൊരു കിണര്‍ കുഴിച്ചു തന്നിട്ട്<br />ദാഹിച്ചു മരിയ്ക്കൂ എന്ന് പറഞ്ഞ<br />കുസൃതിയ്ക്ക് പകരം ഒരു കടലും<br />കൊണ്ടു തന്നെ പോകും ഞാന്‍.<br />ഒരു തൊട്ടിക്കയറു പോലും പാഞ്ഞു പോകാത്ത<br />അതിന്‍റെ ആഴത്തിലെ ഇരുള് കണ്ടു,<br />പടച്ചോന്‍റെ കണ്ണ് നിറയുമ്പോള്‍<br />എന്‍റെ കടല് കാണിച്ചു കൊടുക്കണം.<br /><br />ഒരിറ്റു ജലമില്ലാതെ നടന്ന വഴികള്‍ കണ്ടു<br />നെഞ്ചു പൊള്ളുമ്പോള്‍<br />സാരമില്ലെന്ന് കൈപിടിയ്ക്കണം.<br />ഏതു വേനലിലും ചുരക്കുന്ന<br />പാറകളെ കണ്ടിരിയ്ക്കില്ലേ ദൈവം?<br /><br />അപ്പോഴായിരിയ്ക്കുമോ ജനന മരണങ്ങളുടെ<br />പുസ്തകം ദൈവമെന്നെ കാണിയ്ക്കുന്നത്,<br />ജീവിച്ചിരുന്നവരുടെ പേജുകളിലൊന്നും<br />എന്‍റെ പേരില്ലെന്ന്,ജനിയ്ക്കുന്നതിനു മുന്‍പേ മരിച്ച<br />കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലാണ് ഞാനുള്ളതെന്ന്<br />അപ്പോഴായിരിയ്ക്കുമോ പറയുന്നത്?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-7055584218400199333?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-50390839655854133082009-10-15T19:42:00.000-07:002009-11-23T10:00:30.904-08:00അറിയാവുന്ന വാക്കുകളെല്ലാം <br />ഒന്നെടുത്തു കഴുകി നോക്കണം,<br />ക്ലാവ് പിടിച്ചു കറുത്തു<br />കണ്ടാലറിയാതെയായി <br /> <br />(സന്തോഷം സന്തോഷമേയല്ല<br />പ്രണയം ഒട്ടുമല്ല, <br />ജീവിതമോ തീരെയല്ല)<br /><br />വക്ക് പൊട്ടിയും ചളുങ്ങിയും<br />എടുത്തു വെച്ച ജലമൊക്കെ ചോര്‍ന്നും <br />എത്രയാണുള്ളില്‍, അതിനിടയില്‍ <br />ഒന്ന് കൂടി തിരഞ്ഞു നോക്കണം, <br /> <br />ആദ്യമായി പറയുമ്പോലെ <br />അണിയലും അലങ്കാരവുമില്ലാത്ത <br />ഒരു വാക്കെങ്കിലും കണ്ടെടുക്കണം,<br />നിന്നോട് ഒന്ന് മിണ്ടാനാണ്..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-5039083965585413308?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-40034670429803025892009-10-05T19:52:00.000-07:002009-10-05T19:55:40.964-07:00ഭൂമി അസ്തമിയ്ക്കുന്ന രാത്രിയാണിത്. <br />മിന്നാമിനുങ്ങുകളുടെ തോട്ടത്തിലൂടെ <br />ഇന്ന് ഞാന്‍ നിന്‍റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക്‌ വരും,<br />തനിയേ മിണ്ടി മടുത്ത ഒരു വരമ്പ് പാടത്തിന്‍റെ<br />നെഞ്ചിലൂടെ എനിയ്ക്ക്‌ മുന്‍പേ നടക്കും.<br /><br />അവിടെ,<br />ആകാശത്തേയ്ക്ക് ശിഖരങ്ങളുയര്‍ത്തി നിന്ന് <br />ഒരു മരം പ്രാര്‍ത്ഥന പോലെന്തോ പറയുന്നുണ്ടാവും <br />വെയിലിന്‍റെ മുനകള്‍ കൊണ്ടു മുറിഞ്ഞതെല്ലാം<br />നിലാവ് ഇറങ്ങി വന്നു തൊട്ടു നോക്കും, <br />ദിക്കു തെറ്റിയ എന്‍റെ കാറ്റില്‍ മുറിഞ്ഞ<br />ഒരു തണ്ട് പോലെ നീ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ട്,<br />യുദ്ധം കഴിഞ്ഞ മണ്ണ് പോലെ ഞാനും <br /><br />നാളെ നിന്‍റെ മുറ്റത്ത്‌ പൊഴിഞ്ഞു കിടക്കും <br />കരിയിലകള്‍ക്കൊപ്പം ഈ രാത്രി.<br />മഴയെന്നും തീയെന്നും പേരുള്ള ഒരോര്‍മ്മ<br />ചാവേറെന്നു എനിയ്ക്ക്‌ പേരിടും മുമ്പ്‌ <br />അടിച്ചുകൂട്ടി കത്തിച്ചു കളഞ്ഞേക്കണം <br />നിന്‍റെ കാല്‍ നഖത്തോളവും തിളക്കമില്ലാത്ത <br />ഇതിന്‍റെ നക്ഷത്രങ്ങളെ മുഴുവന്‍.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-4003467042980302589?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-47103469410607544932009-10-05T07:33:00.000-07:002010-03-05T03:20:11.960-08:00പ്രാര്‍ത്ഥനയുടെ സൂചിക്കുഴയിലൂടെ നൂണ്ടു നൂണ്ട്<br />വെളുത്ത നൂലായി തീര്‍ന്നു ഹൃദയം.<br />ഒരു മിടിപ്പില്‍ നിന്നും ഒരു ജീവിതം <br />തുന്നിതരണേയെന്ന് രണ്ടു രാത്രികള്‍.<br />ഏകാന്തത കൊണ്ടു മടുത്ത ഏതോ ദൈവം,<br />ഒറ്റയ്ക്കായി പോവട്ടെയെന്നു കടലിനോടും <br />മരുഭൂമിയോടും അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു <br />എഴുതിയവന്‍ പോയ്ക്കഴിഞ്ഞാല്‍ മാത്രം<br />വായിക്കാനാകുന്ന ലിപിയില്‍ വന്ന കത്തുകള്‍ക്ക് <br />മറുപടി എഴുതുകയായിരുന്നു ഞാനിതുവരെ <br />ഇനി മേല്‍ മിണ്ടുകയില്ലെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ <br />ഇനി ജീവനില്ലെന്നാണ് അര്‍ത്ഥമെന്നു അവനെഴുതുന്നു, <br />മറുപടിയില്‍ മരിക്കുകയല്ലാതെ മറ്റെന്തു ചെയ്യാന്‍!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-4710346941060754493?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-88244891081349369612009-09-24T19:21:00.000-07:002009-09-24T20:18:41.765-07:00രണ്ടു നാടുകളില്‍ രണ്ടു ബസ്സുകളില്‍ <br />തൊട്ടിരുന്നു ഒരേ ദിക്കിലേയ്ക്ക്‌ <br />യാത്ര ചെയ്യുന്നു രണ്ടു പേര്‍,<br /><br />അവര്‍ക്കിടയില്‍ കടല്‍പ്പാലങ്ങളും<br />തുരങ്കങ്ങളും തീവണ്ടിപ്പാതകളുമുണ്ട്<br />തിളയ്ക്കുന്ന റോഡുകളില്‍ ജലമെന്നു <br />നടിച്ചു വെയിലിന്‍റെ തിരയിളക്കമുണ്ട്<br /><br />പുറകിലേയ്ക്ക് അടര്‍ന്നു മാറുന്ന <br />കാഴ്ച്ചകള്‍ക്കിടയിലൂടെ പരസ്പരം<br />ഗന്ധമാപിനിയാകുന്നു കാറ്റ് <br />ചേര്‍ന്നിരിയ്ക്കുന്ന ചുമലുകള്‍ക്കിടയില്‍ <br />ഭൂമിയുടെ എല്ലാ രേഖകളേയും മായ്ച്ചു കൊണ്ട് <br />രണ്ടു നാടുകള്‍ക്ക് ഒരേ ഭാഷയാവുന്നു<br /><br />ഒരിടത്തു സിഗ്നലില്‍ കാത്തു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍<br />മറ്റൊരിടത്ത് ഒരു വളവു തിരിയുന്നുണ്ടാവണം<br />പെട്ടെന്ന് അവര്‍ പരസ്പരം ഉമ്മ വെയ്ക്കുമ്പോള്‍ <br />അറിയാതെ താഴെ വീണു പോവുന്ന<br />തൂവാലയാകുന്നു ലോകം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-8824489108134936961?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-48267999857625528312009-09-06T12:10:00.000-07:002009-09-06T12:18:08.381-07:00ഭംഗിയുള്ള ഉടുപ്പുകള്‍ എത്രയാണ്,<br /><br />എന്നിട്ടും എല്ലാ പാതിരാവിലും <br />കീറലുകള്‍ മാത്രമായി തീര്‍ന്ന ഒരു <br />പഴന്തുണി തന്നെ ഒരുവള്‍ <br />തുന്നിക്കൊണ്ടേയിരിയ്ക്കുന്നു.<br /> <br />മഷി തീര്‍ന്നു പോയ പേന കുടഞ്ഞു കുടഞ്ഞു<br />ഒടുവിലെ ഉത്തരമെഴുതുമ്പോലെ<br />അവസാന തുള്ളിയ്ക്കുള്ള വെപ്രാളമാണ്<br />ഓരോ ഇഴയടുപ്പിയ്ക്കുമ്പോഴും വിരലുകളില്‍.<br /> <br />ഒരിയ്ക്കല്‍ ഭംഗിയുള്ള ഓരോ ഉടുപ്പിനും സ്വയം <br />പകുത്തു തീര്‍ന്നു പോവുമ്പോഴെങ്കിലും<br />ഇത് കൊണ്ട് അവളെയൊന്നു പുതപ്പിയ്ക്കണേ<br />എന്ന പ്രാര്‍ഥനയാണ് ഓരോ സൂചിക്കുത്തിലും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-4826799985762552831?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-3405068420683054882009-09-04T22:06:00.000-07:002009-09-11T09:07:04.147-07:00എന്‍റെ ഉറക്കത്തിന്‍റെ കരയില്‍<br />എന്നുമിങ്ങനെ വന്നിരുന്ന്<br />എന്താണ് നീ ചെയ്യുന്നത്?<br />ഞാനൊന്നും അറിയില്ലെന്നാണോ!<br />സ്വപ്നങ്ങളില്‍ നിറയെ പൂക്കുന്ന<br />പൂവുകള്‍ നേരം വെളുക്കുമ്പോഴെയ്ക്കും<br />കാണാതാവുന്നതെങ്ങനെയെന്ന് എനിക്കറിയാം.<br />നീ നടന്ന വഴിയിലൊക്കെയുണ്ട് ആ പൂ മണം.<br />ഉണര്‍ന്നു കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കാതെ<br />മുറ്റത്തിറങ്ങിയെങ്കില്‍ ആരെങ്കിലും കണ്ടുപിടിച്ചേനെ<br />നെറ്റിയിലെ ഉറക്കം മണക്കുന്ന ഉമ്മ.<br />പെട്ടെന്ന് ബസ്സ് കേറിപ്പോകാന്‍ നേരം<br />പാതിയില്‍ നിര്‍ത്തിയ വാചകം<br />കവിത പോലെ മുഴുമിപ്പിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്<br /> ഒട്ടുമിണങ്ങാത്ത പകലൊച്ചകളില്‍ നിന്ന്<br />ഞാന്‍ വായിച്ചെടുക്കുന്നുണ്ട്.<br /> വേരുകള്‍ മാത്രമറിയുന്ന ജല സ്വകാര്യങ്ങളില്‍<br /> ഒരു മരം തളിര്‍ക്കും പോലെ<br />അകം നിറയെ ചിരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്,<br />ഒരിയ്ക്കലും ഭൂമിയുടെ വെട്ടമറിയാത്ത ഒരുവള്‍.<br />കഴുകി കമഴ്ത്തിയ പാത്രത്തില്‍ ഒരു തുണ്ട് <br />ചീരയില പോലെ ഇങ്ങനെ മറഞ്ഞിരു‌ന്നോളൂ,<br />ഉണ്ണാതെ നിറയുമ്പോള്‍ ഞാനറിയുന്നുണ്ട്. <br /><br />(<a href="http://onappathipp.blogspot.com/2009/08/blog-post_6453.html">ബൂലോക കവിത ഓണപ്പതിപ്പില്‍ </a>പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-340506842068305488?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-37715284694977899402009-08-11T19:26:00.000-07:002009-08-12T07:15:24.895-07:00കാറ്റ് വിരിച്ച പായയില്‍ <br />ഇല സൂര്യനോട്‌ ഇണ ചേര്‍ന്നാവണം<br />പച്ചയുണ്ടായത് <br />അതായിരിയ്ക്കും, <br />തനിച്ചു നിന്ന ചില്ലയുടെ <br />മെല്ലിച്ച വിരസതയ്ക്ക് <br />പെട്ടെന്നൊരു പാട്ടോര്‍മ്മ വന്ന പോലെ <br />നിറയെ പൂക്കള്‍ വിരിഞ്ഞത്!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-3771528469497789940?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-5369521050770864792009-08-06T11:01:00.000-07:002009-08-06T11:10:18.293-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Zi-y8S10ev0/SnsarhDdTaI/AAAAAAAAAGw/6iLDfzX9WF8/s1600-h/murali.bmp"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Zi-y8S10ev0/SnsarhDdTaI/AAAAAAAAAGw/6iLDfzX9WF8/s200/murali.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366912715851648418" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-536952105077086479?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-86037069855657969502009-07-12T19:54:00.000-07:002009-12-10T22:25:28.595-08:00തുറക്കാതെ തൊട്ടു നോക്കുമ്പോള്‍ പോലും <br />ഉള്ളിലെന്തോ പിടയുന്നു.<br />ജീവനേ എന്നാവണം സംബോധന <br />കടലിരമ്പം പോലെന്തോ നിറയുന്നുണ്ട്. <br /> <br />വാതില്‍ വിടവിലൂടിത് <br />അകത്തേയ്ക്കു വന്നു വീഴുമ്പോള്‍<br />മണ്ണിനടിയില്‍ നിന്നുള്ള അനക്കം പോലെ <br />കാലുകളിലെന്തോ പെരുത്തു<br /> <br />ഹൃദയം നിലച്ചു പോകും വിധം <br />അമര്‍ത്തി വെച്ച ഒരുമ്മ ഇതിലുണ്ടാവും,<br />സ്റ്റാമ്പിലെ തല ചതഞ്ഞ കറുത്ത മുദ്രയില്‍ <br />ഒരു പൂക്കൂട ചരിഞ്ഞു കിടന്നു.<br /> <br />കാണണം,<br />കൃഷ്ണ മണികളില്‍ ഇരുത്തി <br />ഇമയടച്ച് തിരികെ കൊണ്ട് പോരണം <br />ഇനിയുമെന്തൊക്കെയാവും?<br /> <br />ആരിതൊന്നു തുറന്നു നോക്കും,<br />മരിച്ചു പോയവള്‍ക്ക് വന്ന ഈ കത്ത്<br /> <br />(<a href="http://puthukavitha.blogspot.com/2009/07/blog-post_11.html">പുതുകവിതയില്‍</a> പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-8603706985565796950?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-51581336715750509132009-07-08T22:55:00.000-07:002009-07-08T23:37:54.654-07:00ഒന്ന്.<br />പച്ചച്ച കാടിന്‍റെയുത്സവം,<br />ഇലപ്പരപ്പോരോന്നും <br />മഴ കൊട്ടുന്ന തബലകള്‍.<br />നേരിയ ചില്ലയാല്‍ മരം വലിച്ചു <br />കെട്ടിയ തന്ത്രിയില്‍ മഴ, വിരല്‍.<br />മഴ നനച്ച ചേല ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചു <br />ഉടലാകെ ഉലഞ്ഞൊരു പുഴ.<br />പച്ചയും പൂക്കളും ഓരോന്നായി <br />തിരിച്ചെടുക്കുമ്പോള്‍ ദൈവത്തിന്‍റെ<br />കണ്ണ് വെട്ടിച്ചൊരു നാട് അതിന്‍റെ<br />മഴയില്‍ കാലം മറന്നു പെയ്യുന്നു.<br /> <br />രണ്ട്.<br />തെരുവിലേയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന <br />ഒറ്റ ജാലകത്തിലൂടെ<br />കാറ്റിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കേറി വരും <br />കരഞ്ഞു തളര്‍ന്നൊരു മഴ.<br />അറവുശാലയിലെ ചോരയും <br />നഗരവും വീണു പുഴുക്കുന്ന <br />ഓടകളിലേയ്ക്ക് തകര്‍ന്നു വീഴുന്നു<br />അതിന്‍റെ പളുങ്ക് കൊട്ടാരം<br /><br /><a href="http://chithrappetti.blogspot.com/2009/07/blog-post_08.html">(ശ്രീലാലിന്‍റെ മഴയോരം എന്ന ചിത്രം തന്നത്)</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-5158133671575050913?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-68938653063227488362009-06-29T19:38:00.000-07:002009-06-29T19:40:42.449-07:00എന്നും അടുപ്പുകല്ലുകള്‍ക്കിടയില്‍ <br />കൂട്ടി വെച്ച് മണ്ണെണ്ണ പകരുമ്പോള്‍ <br />എനിക്ക് കേള്‍ക്കാവുന്ന സ്വരത്തില്‍ <br />ചിരട്ടകള്‍ക്ക് ഒരാത്മാഗതമുണ്ട്,<br /><br />ഉള്ളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ഉറവ,<br />ഒളിച്ചു വെച്ച മുളയുടെ നാമ്പ്,<br />ചിരകിയെടുത്ത വെളുത്ത ഹൃദയം <br />ഇത്രയും പോരെ,<br />ഏറ്റവും നല്ല കനലാകാന്‍?<br /><br />തീപ്പിടിക്കുമ്പോള്‍ അമര്‍ത്തി വെച്ചിരുന്ന <br />വിലാപങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ഒരേ നീറ്റലിന്റെ <br />ഒച്ചയില്‍ ഇതേ ചോദ്യം <br />ഞങ്ങള്‍ പരസ്പരം ചോദിക്കുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-6893865306322748836?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-8008784432989089082009-06-14T20:48:00.000-07:002009-09-06T07:11:23.926-07:00എന്‍റെ വാക്കിന്‍റെ പക്ഷിച്ചിറകുകള്‍<br />എത്ര പറന്നാലും കാണില്ല <br />ചില നേരം അതിന്‍റെ കൂടുകള്‍,<br />മഴയെ മാറാപ്പ് കെട്ടിയ <br />മേഘങ്ങള്‍ പോലെ അകം<br />ഇരുണ്ടു തൂങ്ങുമ്പോള്‍ <br />അതിനേതു വാക്ക്?<br />ചില നേരം,<br /> ചില്ലുപാത്രം കണക്കേ വീണു ചിതറും, <br />പഴന്തുണിത്തുണ്ടു പോലാരോ തുടച്ചിടും,<br />കരിമൂലയില്‍ മറന്ന മണ്‍പാത്രമാവും<br />അന്നേരമൊക്കെയും തിരഞ്ഞു വന്നു<br />കണ്‍ നിറയ്ക്കും നിന്നോട് <br />ഇവിടെയുണ്ടെന്നു പറയാന്‍ ഏതു വാക്ക്?<br />എന്നും തുറന്നു നിറംകെട്ട കത്തിന്‍ മടക്കില്‍<br />അടര്‍ന്നു പോവാന്‍ മടിച്ചിപ്പോഴും നനഞ്ഞ മുഖം<br />കുനിച്ചിരിക്കും വാക്കിന്‍ പൂര്‍വ ജന്മം.<br />മരുഭൂമി പൊള്ളും കരച്ചിലായി <br />നിന്‍റെ ഉള്‍ക്കാറ്റ് വന്നീ വാതില്‍ കുലുക്കെ,<br />അടയാത്ത മുറി,നിനക്ക് ഞാനെന്നു <br />പറയാന്‍ എനിക്കേതു വാക്ക്?<br />വാക്കിന്‍റെ പെരുവഴിയില്‍ <br />എത്ര നടന്നിട്ടും എത്തുന്നതേയില്ല ഞാന്‍ .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-800878443298908908?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-3570838213369578562009-06-01T19:46:00.000-07:002010-06-10T01:40:31.567-07:00ഇത് പണ്ടേ മുറിഞ്ഞ ഉടല്‍,<br />ഉള്ളില്‍ മഴയ്ക്കൊരു വീടുണ്ടെന്നു ആരും പറയില്ല,<br />അത്രയും ചിതറിയ വെയില്‍.<br /> <br />അകം മുഴുവന്‍ തോരാനിട്ട കുഞ്ഞുടുപ്പുകള്‍<br />എടുത്തു വെച്ചില്ല കളിക്കോപ്പുകള്‍.<br />അതിനുമുള്ളില്‍ ഒരകമുണ്ട്,<br />ഭൂമിയെ കൊതിപ്പിച്ച ഋതുക്കള്‍-<br />നടന്നതിന്‍ കാല്‍പ്പാടുകള്‍,<br />ആരും കാണാതെ നോക്കിയ കണ്ണാടികള്‍.<br /> <br />ഇപ്പോള്‍ വരും വേഗം വേഗമെന്നൊരു കര.<br />മുറിവുകള്‍ ചേര്‍ത്തു തുന്നും ഇരുമ്പുവിരല്‍.<br />ഇനി ഏതു ജന്മം തരും നീ വാങ്ങി വെച്ച വളകള്‍?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-357083821336957856?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-35645088615842780822009-05-30T21:49:00.000-07:002009-05-30T21:50:28.407-07:00എന്‍റെ മേശമേല്‍ നിന്‍റെ ചിരിക്കുന്ന മുഖം,<br />മുടിയിഴകളില്‍ ‍വീണ സൂര്യന്‍<br />മാഞ്ഞു പോയ ജലാശയങ്ങളെല്ലാം <br />നിന്‍റെ വാക്കുകളിലുണ്ട്.<br />ആഴത്തില്‍ വീണ കല്ലുകള്‍ പോലെ <br />നീ തന്നതെല്ലാം അവിടെയുണ്ട്, <br />തിരിച്ചെടുക്കാന്‍ വയ്യാതെ.<br />മഴയില്‍ ചിറകുകള്‍ കുതിര്‍ന്നു<br /> ഇരുന്നാലും ആകാശമിറങ്ങി <br />വരുമല്ലോ നിന്‍റെ ചില്ലയിലേക്ക്.<br />എന്നിട്ടും ഇന്ന് പുലരും മുന്‍പ്‌ <br />എവിടേയ്ക്കാണ് നീ കൂട് മാറിയത്?<br />ഇതാണോ ഇതാണോ നീ പറഞ്ഞ മണം?<br />തിരിച്ചു പോവാനല്ലല്ലോ നീ വന്നത്<br />എന്നിട്ടും എന്തിനാണ്..<br /><br />(വാക്കുകള്‍ എത്ര വലിയ പരാജയമാണ്)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-3564508861584278082?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-21437530880597351522009-05-20T02:47:00.000-07:002009-05-20T02:48:10.037-07:00ഏഷ്യാനെറ്റില്‍ നിന്നും കുട്ടിച്ചാത്തന്‍ <br />സൂര്യയിലേക്ക് പറന്നു വന്നെങ്കില്‍ <br />രാമന്‍ കാട്ടില്‍ തള്ളും മുന്‍പ്<br />സീതയെ രക്ഷിക്കാമെന്ന് <br />ഒന്നാം ക്ലാസ്സുകാരിയുടെ <br />കണ്ടുപിടുത്തം.<br />ജീവിതമെന്ന് വെറുതെ വിചാരിച്ച <br />വരമ്പുകള്‍ മുറിയ്ക്കാന്‍ <br />അറിയാത്തത് കൊണ്ട് <br />ഏകാന്തതയുടെ കാട്ടിലേക്ക്<br />കടത്തപെട്ട ഒരമ്മയോട്<br />വഴികളുടെ സാധ്യതകളിങ്ങനെ <br />നീ പറയുമ്പോള്‍ <br />ഇനി വഴികളേ വേണ്ടാത്ത, <br />ഭൂമിയുടെ ഈ <br />അവസാന ചുവടിലും<br />നിന്‍റെ കുഞ്ഞു കൃഷ്ണ മണികളില്‍ <br />എനിക്കൊരു പാത നിവരുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-2143753088059735152?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-1425440891766512812009-05-16T23:54:00.000-07:002009-05-16T23:56:49.556-07:00നിറയാന്‍ കാത്തു നില്‍ക്കാതെ <br />ഒഴുകി പോയ ഓരോ വാക്കിനുമറിയാം<br />നിശ്ശബ്ദത ഒരു ഒഴിവല്ല,<br />അടക്കം ചെയ്യ്ത നദികള്‍ ഉണ്ടതില്‍,<br />കാത്തിരുന്ന കടവുകളും.<br /> <br /> <br />സ്വന്തം മൌനത്തിലേക്ക്‌ <br />പറന്നു പോകുന്ന ഓരോ വാക്കിനു മറിയാം,<br />നിശ്ശബ്ദത ഒരു ഇരുട്ടല്ല,<br />മറഞ്ഞ നക്ഷത്രങ്ങളുണ്ടതില്‍ ‍,<br />എത്രയോ കണ്‍ വെളിച്ചവും.<br /> <br />അടഞ്ഞ വാതിലിനു പുറത്തു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍,<br />നിനക്ക് കേള്‍ക്കാമോ ശ്വാസമില്ലാതെ <br />ഓരോ വാക്കും മരിച്ചു പോവുന്നത്?<br />നിനക്കുള്ളതായിരുന്നു അവയൊക്കെയും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-142544089176651281?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-44360040688741058862009-04-10T23:25:00.000-07:002009-04-11T04:22:11.354-07:00വേനലിന്‍റെ ഇലകള്‍ തിന്നും<br />ഒഴുക്കിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ കുടിച്ചും<br />ഒച്ച വെയ്ക്കാതെ അതെത്ര കാലം<br />ഒരേ കയര്‍ തുമ്പില്‍.<br /><br />മടുപ്പിന്‍റെ പതിവ് വൃത്തത്തില്‍ <br />നിരന്തരം നടന്നും കിടന്നും<br />കഴുത്തിലാരോ തൂക്കിയ <br />ചെറുമണി കിലുക്കിയും <br />കിലുങ്ങാതെയും ഒരേ കുറ്റിയില്‍.<br /><br />നെഞ്ചിലേതോ ഓര്‍മ്മ കുതറുമാകാശം <br />നിറം മാറുന്ന സ്പന്ദനമൊരേകാന്തത.. .<br />കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കുന്ന മൌനത്തില്‍<br />കയററ്റു പോകാന്‍ കാടിന്റെ, കടലിന്റെ കയം.<br />എന്നിട്ടുമതിനൊരെ വൃത്തം,<br />യാത്രകള്‍ കൊതിപ്പിച്ച കല്ലിന്‍റെ ഒറ്റനില്‍പ്പ്.<br />ഓര്‍മ്മയോളം പഴക്കം<br /><br />എങ്കിലുമിന്ന്,<br />ഒരു ചാവേറിനെ പോലെ <br />വിരല്‍ തുമ്പിന്റെ ഒറ്റയമര്‍ത്തില്‍<br />മരണം കൊണ്ട് മാത്രം പേരിടുന്ന <br />ജന്മത്തിന്റെ അവസാന ആളല്‍ പോലെ<br />അത് കെട്ടഴിഞ്ഞു.<br /><br />എത്ര കാലം,എത്ര കാലം അടക്കി പിടിച്ചു <br /> കൊണ്ട് നടന്നതാണീ കരച്ചില്‍.!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-4436004068874105886?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-60048442965545811832009-03-14T10:42:00.000-07:002009-04-28T11:55:50.327-07:00<span style="color:#cc0000;"><span style="font-family:courier new;"><span style="font-size:130%;">തീര്‍ന്നിട്ടും തീരുന്നേയില്ലെന്ന്</span></span><br /></span>_________________________________<br />മുറിച്ചെടുത്ത പോലെ ഒഴുകി നിര്‍ത്തിയതാണ്.<br />ആഴം കൊണ്ട് അമര്‍ത്തി പിടിച്ച വേഗം<br />അടിയില്‍ കുതറുമ്പോള്‍,<br />എന്‍റെ ജലമേയെന്നു കരയ്ക്ക്‌ കണ്ണ് നിറയുന്നു.<br />ഒരു നിഴല്‍ കൊണ്ട് എത്ര നാളിങ്ങനെ<br />നിന്നില്‍ വീണു കിടക്കുമെന്നൊരു മരം.<br />മുറിച്ചു മുറിച്ചു തോറ്റു പോയ മുനകളൊക്കെ<br />വെള്ളാരം കല്ലിന്‍റെ മിനുപ്പായി ചിതറികിടപ്പുണ്ട്.<br />ഇങ്ങനെ കെട്ടി കിടക്കുമ്പോള്‍<br />മരണം പോലെ തണുക്കുന്നു.<br />എത്ര പക്ഷികളുടെ നിറം തുന്നിയ<br />തൂവലാണീ പുതപ്പെന്നൊരു മേഘം<br />വന്നിറങ്ങി പുതയ്ക്കുന്നു.<br /><br />എന്റെ കരയേ,<br />ആകാശമേ,<br />മരമേ,<br />ഒഴുക്കെനിക്ക് മുറിക്കാം<br />കൈ തട്ടി മറിഞ്ഞ മഷിക്കുപ്പിയിലെ<br />കണ്ണ് തുറക്കാത്ത വാക്കിന്‍റെ നീലിച്ച<br />കുഞ്ഞു ദേഹം പോലെ തൊടാന്‍ പേടി<br />തോന്നുന്ന ഈ ഞരമ്പിലെ<br />കടലിനെ ഞാനെങ്ങനെ മുറിക്കും?<br /><br /> (മാധ്യമം ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-6004844296554581183?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-79034567805193699582009-01-16T12:16:00.000-08:002009-01-16T12:26:14.297-08:00__________________________<br />അടുത്തിരിയ്ക്കൂ,<br />ഭയത്തിന്‍ ചുഴികളുള്ളോരാഴമായി<br />പണ്ടു നിലാവ് പതഞ്ഞ മുറിയാണിത്.<br />അടയ്ക്കുവാന്‍ വയ്യാത്ത ജാലകം,<br />പുറത്തുന്മാദമായ് ചിരിയ്ക്കും രാക്കാഴ്ച്ചകള്‍,<br />വല്ലാത്തൊരു ആഴത്തിലേയ്ക്ക്<br />കരച്ചിലിന്‍ പട്ടം കൈവിട്ട കുട്ടി,<br />അവളുറങ്ങാതുറങ്ങാതെ ഭ്രാന്തുതുന്നിയ<br /><span class=""></span>പുതപ്പിന്‍ മണം.<br />ചേര്‍ന്നിരിക്കൂ,<br />പാറി വീഴും മുടിയിഴത്തുമ്പ്‌<br />കൊണ്ടേ ഞാന്‍ തൊടൂ,<br />നിനക്കു തരാത്ത വാക്കിന്‍<br />കനല്‍ തൊട്ടു പൊള്ളുന്നു വിരലുകള്‍.<br />സ്വയം കടഞ്ഞോരൊറ്റക്കല്ലു പോല്‍<br />കടുത്തെങ്കിലും, ചേര്‍ന്നു നില്‍ക്കെ<br />അറിയാം ഉള്‍പ്പെരുക്കങ്ങള്‍,<br />നീ മാത്രമെഴുതും ആവേഗ മൊഴികള്‍.<br />അവസാനമാളുന്ന തീപോലെ ശാന്തം,<br />മൌനം ഒടുവിലെ പിടിമണ്ണുമിട്ട ഹൃദയം.<br />എങ്കിലുമടുത്തിരിക്കൂ,<br />നേരെ കൊളുത്തൂ വഴിച്ചൂട്ട്‌ പോല്‍<br />കൊണ്ടു വന്നൊരാ കണ്‍ തിളക്കം,<br />വായിച്ചു ഞാനുറങ്ങാം ,<br />നീ വന്ന സ്വപ്നം വെളിച്ചമാകുന്നതിന്‍ മുന്‍പ്.<br />______________________________<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-7903456780519369958?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com44tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-11316693162861459662009-01-09T23:56:00.000-08:002009-01-10T10:08:24.234-08:00<div align="center"><span style="font-size:180%;">ചതി. </span></div><div align="justify"><br />നീ ഇരുട്ടിലാണോ,ജീവനെ?<br />ഒരു മിന്നാമിനുങ്ങിന്‍റെ തരി വെട്ടം പോലുമില്ലാതെ..<br />നിന്നെയോര്‍ത്തെന്‍റെ ഹൃദയമെരിയുന്നതിന്‍റെ<br />തീ കാണുന്നില്ലേ നീ?<br />എന്‍റെ വാക്കുകള്‍,സ്വപ്‌നങ്ങള്‍,<br />എന്തിന് പ്രാണന്‍ പോലും നിനക്കു<br />ഞാന്‍ തരും ഒരു നക്ഷത്ര വെട്ടമാകുമെങ്കില്‍..<br />*******************************<br />ഇപ്പോള്‍ എന്ത് തെളിച്ചമാണ് നിന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍,<br />കനലുകള്‍ ഊതിത്തെളിച്ചുകവിതയുടെ<br /><span class=""></span>എത്ര നക്ഷത്രങ്ങളാണ് നീ വിരിയിച്ചത്<br />ചതി!<br />ഇനി ഞാന്‍ ആര്‍ക്കു വേണ്ടി എരിയും?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-1131669316286145966?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-45246233223902471372009-01-03T12:53:00.000-08:002009-01-03T13:24:31.974-08:00<div align="center"><span style="font-size:180%;"><span style="color:#006600;">ജലമെഴുതിയ വാക്ക്.</span></span></div><span style="font-size:180%;"><br /></span>ആദ്യമായി മഴ വിളിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഉറക്കമായിരുന്നു<span style="font-size:130%;">;</span><br /></span>ജീവിതത്തോളം വലിയ കുഴിമാടത്തില്‍.<br />ആരവങ്ങളില്ലാതെ വന്ന്,ഉടലാകെ നനച്ച്<br />ഒറ്റപ്പെയ്യല്‍!<br />കുട്ടിക്കാലത്തെ കുഞ്ഞു വിസ്മയങ്ങളിലേയ്ക്ക്<br />കുന്നിറങ്ങി വന്ന നാട്ടുമഴയല്ല,<br />രാപ്പാതികളില്‍ പേക്കിനാവുകള്‍ വന്ന്<br />കാര്‍ന്നു തിന്നും മുന്‍പേ വിളിച്ചുണര്‍ത്തി<br /><span class=""></span>പാതിരാ ചിലമ്പ് കെട്ടിച്ച ചങ്ങാതി മഴയുമല്ല,<br />കനക വെയിലിന്‍റെ കന്യാ മിഴികളില്‍ പൊടുന്നനെ<br />തുളുമ്പി പോയ പ്രണയ മഴയുമല്ല.<br />യുഗങ്ങളായി വേരു‌കളാഴ്ത്തിയ വന്മരം പോലെ<br />ജീവനെ മൂടും ഏകാന്തതയില്‍<br />ദൈവത്തിന്‍റെ പടയിറക്കം പോലെ മഴ!<br /><br />മടങ്ങിയെത്തുന്നു, മരിച്ചെന്നോര്‍മ്മ പറഞ്ഞ മണങ്ങളെല്ലാം.<br />മാഞ്ഞു പോകുന്നൂ, ഉറയില്‍ നിന്നൂരിയ കരവാളു പോലെ<br />ഉള്ളില്‍ വീണു കിടന്നോരുടല്‍ പേടികള്‍.<br />പല നിറങ്ങളില്‍ മഴ നൂല്<br />നെയ്തു തന്നെന്‍റെ കുഞ്ഞു പാവാട,<br />ഉറങ്ങാതെ പെയ്ത കഥ<br />കിലുക്കങ്ങളില്‍ നിന്നൊരു പാദസരം.<br />ഉടലാകെ മൂടും ഉമ്മകള്‍,ഉന്മത്ത നീലമാം യൌവ്വനം.<br />മരണത്തെയെന്‍ ബാല്യമായ്,തരള കൌമാരമായ്ഞാനായി<br /><span class=""></span>വിവര്‍ത്തനം ചെയ്തു തോരവേ,<br />മണക്കും മണ്ണിന്‍റെ താളില്‍ മായാത്തോരാദിമ<br />ലിപിയാലെന്നെയെഴുതുന്നു മഴ.<br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-4524623322390247137?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-16223441055834865042008-12-28T11:49:00.000-08:002008-12-28T20:04:23.507-08:00<div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Zi-y8S10ev0/SVfY6qfW0FI/AAAAAAAAABg/y15U_GPmYPY/s1600-h/ATT4974445.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5284931190092386386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Zi-y8S10ev0/SVfY6qfW0FI/AAAAAAAAABg/y15U_GPmYPY/s320/ATT4974445.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:180%;"> </span><span style="font-size:180%;color:#000099;">കടലെടുത്തത്.</span></div><span style="font-size:180%;color:#000099;"><div align="left"><br /></span>സ്വയമറുത്തു മാറ്റവേ കുതറി മാറിയ<br />പ്രാണനായ് നിന്നു കിതയ്ക്കുമൊരു കടല്‍<br />വന്നു ചേര്‍ന്നിവളുടെ ഒറ്റയാവലിന്‍ ജലധിയില്‍.<br />മൗനം ഈരിഴ തോര്‍ത്തു പോല്‍ നിത്യം<br />കഴുകി തുടച്ചു മിനുക്കിയോരെന്നകം,<br />കാട്ടുസൂര്യകാന്തി തന്‍ ജ്വലന കാന്തി തീര്‍ന്ന വഴിയിടം.<br />ഓര്‍മ്മ പോലത്ര വിചിത്രമല്ല<br />കാറ്റെടുത്ത മേഘജാലമായഴിയും<br />മറവി തന്‍ പുരയിലീ വാസം.<br />രാക്കിനാവിന്‍ പതര്‍ച്ചയില്‍ പാതിവെന്തോരുടലുകള്‍,<br />ഭ്രാന്തിന്‍റെ ദ്വീപിലേയ്ക്കായുന്ന പേടികള്‍,<br />ഒക്കെയും മാഞ്ഞിനി മരണത്തിനപ്പുറം നിത്യവിസ്മൃതി.<br />അറിയില്ല ഞാന്‍ നിരന്തരം വാതിലില്‍ വന്നു<br />മുട്ടും പൂര്‍വ സ്വരങ്ങളെ,<br />നുണ കോര്‍ത്ത മാലയായ്‌ വീണ്ടും<br />ജീവനില്‍ വന്നു വീഴും മുഖങ്ങളെ.<br />അറിയില്ല ഞാനാരെയും ,<br />കാട് കത്തുമ്പോളൊരു തീയല പോല്‍<br />ദൂരെ നിന്നെത്തി മുറുകെ പിടിയ്ക്കും<br />നിന്നുഛ്വാസമല്ലാതെയൊന്നും ,<br />ഉലയുമുടയാട തന്‍ നേര്‍ത്തോരൊച്ചയില്‍ ,<br />അരികിലതി മൂകം നിന്നു വിതുമ്പും ഗന്ധങ്ങളില്‍<br />ആളെയറിയും അന്ധയാമെന്നക കണ്ണാളുന്നു,<br />ജീവനില്‍ കവിത പോലെ നിന്‍ കടല്‍ കലങ്ങുമ്പോള്‍..</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-1622344105583486504?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-50613523057795748172008-12-20T02:34:00.000-08:002008-12-20T11:19:43.173-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_Zi-y8S10ev0/SUzLGRngb_I/AAAAAAAAABI/Ll_9hjW09sE/s1600-h/silence_by_donjuki.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Zi-y8S10ev0/SUzLGRngb_I/AAAAAAAAABI/Ll_9hjW09sE/s320/silence_by_donjuki.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5281819771667509234" /></a><br />നിന്നോട് മിണ്ടാതിരിക്കുമ്പോള്‍ <br />എല്ലാ സ്വരങ്ങളും അടഞ്ഞുപോയൊരു <br />വാക്വമാകുന്നു ഞാന്‍, <br />നക്ഷത്ര ദീപ്തമായ നിന്‍റെ കരുണയിലേയ്ക്കു <br />കൈകള്‍ ഉയര്‍ത്താതിരിക്കുമ്പോള്‍ <br />ഏതോ കടലാഴത്തില്‍ എന്‍റെ സൂര്യന്‍ <br />ഉയരാന്‍ വയ്യാതെ ചിറകടിക്കുന്നു,<br />എല്ലാ ഉയരങ്ങളില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ വീണു ചിതറുന്നത്‌ <br />ലോകാതിവര്‍ത്തിയായ നിന്‍റെ അഭയത്തിലെക്കാണ്‌ ,<br />വിചിത്രമായ വഴികളില്‍ മടുക്കാതെ ഇത്രയും <br />നടന്നത് നിന്നെ കാണുവാന്‍ മാത്രം,<br />പ്രാര്‍ഥനയില്‍ വെറും നിലത്തു ശിരസ്സമരുമ്പോള്‍ <br />മണ്ണിനടിയില്‍ ഉറഞ്ഞുപോയ <br />ഉച്ച്വാസങ്ങളില്‍ നിന്നെനിക്കു കേള്‍ക്കാം, <br />നിന്‍റെ തീരമണഞ്ഞവരുടെ ശാന്തി. <br />ഭൂമിയുടെ പരപ്പിനു മീതെ നിന്നെ മണക്കുന്ന <br /> ഓരോ ഇലയിലും അടയിരുന്ന് ,<br />നീ കൂര്‍ക്കുന്ന ഓരോ മുള്ളിലും തറഞ്ഞു നിന്നു <br />നിന്നിലേയ്ക്കെരിയുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ കാതോര്‍ക്കുക <br />നിന്‍റെ സ്വരം മാത്രം, <br />ഏകാകിതയുടെ ഈ ചെങ്കുത്ത്‌ വഴികളില്‍ നിന്നും <br />മണ്ണിനടിയിലെ നിത്യ ശാന്തിയുടെ കാവല്‍ മാടത്തിലെയ്ക്ക്<br />നീയെന്നെ വിളിക്കുന്നത് മാത്രം..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-5061352305779574817?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-36512233158539849992008-12-19T20:06:00.000-08:002009-06-30T10:54:44.577-07:00ഇനി എനിക്ക് ഏഴായി ചിതറണ്ട<br />തുളുമ്പി പോകാതെ ആകാശം ഒതുക്കി വെച്ച<br />എന്‍റെ കടലിനിപ്പോള്‍ ഭൂമിയിലേക്കുള്ള വഴിയറിയാം,<br />പെയ്തു തോര്‍ന്നു കണ്ണാടി ചില്ല് പോലെ<br />സുതാര്യമായ മേഘങ്ങളെ കോര്‍ത്തെടുത്തു<br />ആകാശത്തിനു കുറുകെ ഞാന്‍ മഴവില്ലാകും,<br />പക്ഷെ ഇനിയെനിക്ക് ഏഴായി ചിതരേണ്ട,<br />കാഴ്ച്ചയുടെ ഇന്ദ്രജാലമാകേണ്ട, <br />ഒരു കാര്‍മേഘ വഴിയിലും ചിതറാതെ<br />ഒരൊറ്റ നിറമുള്ള മഴവില്ല്...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-3651223315853984999?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7200864491262113095.post-35555479418087428312008-12-18T23:37:00.000-08:002009-06-30T07:19:11.089-07:00പെട്ടന്നുണര്‍ന്നു കണ്‍ മിഴിക്കുമ്പോള്‍<br />ഉടല്‍ വരിഞ്ഞ തുണി പോലെ <br />മണ്ണിനടിയിലുംഓര്‍മ്മകള്‍ കൂടെയുണ്ടാകുമോ? <br /><br />തലച്ചോറില്‍ കോര്‍ത്ത മണങ്ങള്‍ ,<br />ഉള്ളില്‍ കലര്‍ന്നു പോയ നിറങ്ങള്‍,<br />ദ്രവിച്ചിട്ടും നഖങ്ങളില്‍ മായാതെ<br />സ്വപ്നത്തിന്‍റെ കോടികള്‍,<br />അസ്ഥികളിലാരോ വിടര്‍ത്ത പൂവുകള്‍,<br />പാതിയില്‍ മറന്ന പാട്ടുകള്‍,<br />കൊടും തണുപ്പിന്‍റെ ആഴത്തിലേയ്ക്ക് <br />യാത്ര പോയ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍<br />വേണ്ട,ഭൂമിയില്‍ നിന്നൊരു കാഴ്ചയും വേണ്ട,<br /><br />മേഘങ്ങളില്‍ നിന്നടര്‍ത്തിയ പുഴയുമായി<br />എന്നെയും തേടി വരുന്നുണ്ടാവണം വേരുകള്‍,<br />തോലുരിഞ്ഞു പേരു കൊത്തിയ<br />മരത്തിന്‍റെ ഓര്‍മയായി.<br /><br />വെയില്‍ തുളച്ച വഴിയിലൂടെ വരുമായിരിക്കാം <br />മഴ പറഞ്ഞയച്ച ചില തുള്ളികള്‍ <br />പെയ്തതൊരു തുള്ളിയും പോവാതെ <br />നനഞ്ഞൊരു പ്രണയമാണത് <br /><br />വെട്ടി മൂടിയ പച്ച മണ്ണിനിടയിലൂടെ<br />ഒരു കീറു വെളിച്ചം കൈ നീട്ടിയേക്കാം,<br />തുണ്ട് കണ്ണാടിയില്‍ കോരി നൂറാക്കി <br />ഞാന്‍ പതിപ്പിച്ച സൂര്യനാണത്.<br /><br />രണ്ടു ലോകവും വേര്‍തിരിക്കും നിന്‍റെ<br />ചുവന്ന തിരശീലയില്‍ പോലും<br />വീണു പരക്കുന്നു നിലാവ്...<br /><br /><br />ഇനിയും, <br />വാക്കിന്‍റെ കടലിടുക്കില്‍ വീണു ചിതറാതെ<br />ഒന്നുമില്ലായ്മയില്‍ <br />എന്നെ നീയെനിക്ക് പറഞ്ഞു തരുമോ ദൈവമേ,<br />ഞാനെഴുതി പഠിച്ച ജന്മം,<br />നിന്‍റെ മഷി തണ്ടു വിരലാല്‍ മാഞ്ഞു പോകുമ്പൊള്‍<br />ഭ്രാന്തിന്‍റെ മുദ്രകള്‍ കൊത്തിയ ജീവന്‍റെഗന്ധവും <br />പേറി ഭൂമിയില്‍ നിന്നിനി ആരും വരാതെ കാക്കുമോ?<br /> (മാധ്യമം ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7200864491262113095-3555547941808742831?l=herberium.blogspot.com' alt='' /></div>സെറീനhttp://www.blogger.com/profile/02349837495163119011noreply@blogger.com6